lunes, 23 de diciembre de 2013

215 aniversario de su natalicio



Adam MICKIEWICZ
Urodził się 24 grudnia 1798 r. w Zaosiu niedaleko Nowogródka lub w Nowogródku. Na chrzcie (12 II 1799) otrzymał imiona: Adam Bernard. Pochodził z rodziny drobnoszlacheckiej. Jego ojciec, Mikołaj, był nowogródzkim adwokatem, matka, Barbara z domu Majewska,  córką ekonoma z Czombrowa. W 1807 r. rozpoczął naukę w prowadzonej przez dominikanów powiatowej szkole  w Nowogródku. Z tego okresu pochodzą pierwsze próby poetyckie. 16 maja 1812 r. umiera ojciec poety; jego śmierć spowoduje pogorszenie warunków materialnych rodziny. Latem tegoż roku na Litwę wkraczają wojska Napoleona, maszerujące na Moskwę. Nowogródek gości króla westfalskiego Hieronima. Mieszkańcy uroczyście świętują rocznicę urodzin cesarza. W kilka miesięcy później Mickiewicz obserwuje odwrót  resztek Wielkiej Armii. W szkole dominikanów, w której się uczył, urządzono lazaret.
W 1815 r. wyjeżdża do Wilna, gdzie wstępuje na tamtejszy uniwersytet, który wówczas stanowił ważny ośrodek kultury oświeceniowej na Litwie. Studiuje na Wydziale Nauk Fizycznych i Matematycznych. Uczęszcza też na wykłady na Wydziałach: Nauk Moralnych i Politycznych oraz Literatury i Sztuk Wyzwolonych. Równocześnie stara się o przyjęcie do działającego przy uniwersytecie Seminarium Nauczycielskiego. Ze względu na swoją sytuację materialną ubiega się też o stypendium rządowe, przyznawane kandydatom sposobiącym się do stanu nauczycielskiego. Po skończeniu studiów będzie je  musiał odpracować w szkole wskazanej przez władze uczelni. Był jednym z założycieli tajnego Towarzystwa Filomatów (1817), którego celem była praca  samokształceniowa i naukowa, później też działalność wychowawcza i patriotyczna wśród młodzieży uniwersyteckiej.  "Tygodnik Wileński" (1818, VI, s. 254 - 256) zamieszcza na swoich łamach Zimę miejską, pierwszy drukowany wiersz Mickiewicza. W  1819 r. kończy naukę, uzyskując stopień magistra. Ze studiów wyniesie dobre przygotowanie humanistyczne w zakresie filologii klasycznej, historii, teorii poezji i wymowy. Zostaje skierowany do pracy w powiatowej szkole w Kownie ( 1819 - 1823).  W 1822 w Wilnie ukazuje się, dedykowany przyjaciołom, pierwszy tom Poezyj (tu m.in. Ballady i romanse ).Nowatorstwo zbioru spowoduje, że  rok 1822  zostanie uznany za datę przełomu romantycznego w Polsce. W rok później Mickiewicz wydaje drugi tom Poezyj, w jego  skład  weszły: Grażyna, II i IV cz. Dziadów.
W lipcu 1823 r., w Wilnie, rozpoczyna się śledztwo w sprawie tajnych związków młodzieży na Litwie. W nocy z 4 na 5 listopada tegoż roku zostaje aresztowany Mickiewicz. Przebywa w więzieniu, w klasztorze bazylianów, do maja 1824. Skazany za "szerzenie nierozsądnego polskiego nacjonalizmu przy pomocy nauczania" na pracę nauczyciela w "oddalonych od Polski guberniach" jesienią 1824 opuszcza Litwę.
Pięcioletni pobyt w Rosji odegrał ważną rolę w życiu Mickiewicza. Najpierw przebywał krótko w Petersburgu, potem w Odessie ( skąd odbył w r. 1825 wycieczkę na Krym, jej owocem będą Sonety krymskie ). Okres od grudnia 1825 do kwietnia 1828 spędził w Moskwie, zatrudniony formalnie w kancelarii generała - gubernatora. W Moskwie i Petersburgu wszedł w środowisko elity intelektualnej i towarzyskiej. Zyskał  sławę poety romantycznego, jego improwizacje wzbudzały w salonach powszechny zachwyt. Poznał poetów rosyjskich, m.in. Puszkina, zaprzyjaźnił się z niektórymi dekabrystami (K. Rylejew, A. Biestużew). Wiedzę, jaką zdobędzie na temat imperium rosyjskiego, despotyzmu carskiego, wykorzysta w późniejszej twórczości. W 1826 r. w Moskwie publikuje Sonety, w 1828 r. w Petersburgu Konrada Wallenroda. Ostatni rok pobytu w Rosji spędził w Petersburgu. Dzięki pomocy zaprzyjaźnionych Rosjan uzyskał paszport i w maju 1829, na angielskim parowcu płynącym do Hamburga, opuścił Rosję.
Podróżował po Europie:  Niemcy (w Berlinie słuchał wykładów Hegla, w Weimarze poznał Goethego, w Bonn A. W. Schlegla), Czechy (poznał V. Hankę), Szwajcaria, Włochy. W Rzymie doszła go wieść o wybuchu powstania w Warszawie. Nie wziął w nim udziału, choć z fałszywym paszportem wyruszył do kraju (dotarł do Wielkopolski).
W marcu 1832 r. jedzie do Drezna. Tu powstają: III cz. Dziadów (wyd. Paryż 1832), fragmenty tłumaczenia Giaura Byrona. W lipcu tego roku wyjeżdża do Paryża, w którym z niewielkimi przerwami spędzi resztę życia. Początkowo włączył się w prace emigracji. Został członkiem Towarzystwa Literackiego, Towarzystwa Litwy i Ziem Ruskich, w 1833 był redaktorem i głównym publicystą "Pielgrzyma Polskiego". Swoje przemyślenia na temat misji Polski i zadań emigracji zawarł  w Księgach narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego (1832). W 1834 wydaje Pana Tadeusza.
Zawiedziony w nadziejach na bliski przewrót polityczny w Europie, zniechęcony "potępieńczymi swarami" emigracji, odsuwa się od życia publicznego. Przeżywa  wówczas okres pogłębienia życia religijnego, czyta mistyków: Boehmego, Saint-Martina.
W 1834 ożenił się z Celiną Szymanowską. Mickiewicz nie miał stałych dochodów, założenie rodziny pogłębiło i tak trudną sytuację materialną (w l. 1835 - 1850 urodziło się 6 dzieci). Od listopada 1839 wykładał literaturę łacińską w Akademii w Lozannie, lecz jesienią 1840 r. przerywa działalność wykładową , by objąć katedrę literatury słowiańskiej w Collége de France. Wykłady paryskie cieszyły się żywym zainteresowaniem nie tylko emigracji polskiej. Wśród słuchaczy byli też m.in. Rosjanie, Włosi, Czesi, Francuzi (J. Michelet, E. Quinet, George Sand ).
W lipcu 1841 r. Mickiewicz poznaje Andrzeja Towiańskiego. Po rozmowie z nim uwierzy w jego posłannictwo i przyjmie głoszone przezeń nauki. Niebawem stanie się głównym ich głosicielem  i przywódcą, założonego przez Towiańskiego, Koła Sprawy Bożej. Poglądy polityczne Mickiewicza, którym daje wyraz w swoich wykładach oraz propaganda towianizmu spowodują, że w maju 1844 władze zawieszą Mickiewicza w czynnościach profesora.
W marcu 1848 zorganizował Legion, walczący we Włoszech do lipca 1849. Cele ideowe walki przedstawił w Składzie zasad.  Wraz z grupą emigrantów różnych narodowości zakłada w Paryżu dziennik "La Tribune des Peuples", głoszący radykalny program społeczny. Wkrótce pismo zostało zawieszone a Mickiewicz wraz z innymi Polakami, wskutek interwencji ambasady rosyjskiej,  porzuca redakcję. W 1852 otrzymał posadę w Bibliotece Arsenału.
W 1855, podczas wojny krymskiej, udał się do Turcji, by wesprzeć akcję organizowania legionu polskiego do walki z Rosją. Zmarł w Stambule, prawdopodobnie na cholerę, 26 listopada 1855 r. Zwłoki przewieziono do Francji i pochowano na cmentarzu w Montmorency. W 1890 trumna została przeniesiona do katedry wawelskiej w Krakowie.

martes, 17 de diciembre de 2013

Chau 2013..Bienvenido 2014




El domingo 15 de Diciembre se realizó el acostumbrado cierre de cada fin de año con un excelente asado, en el que participaron dirigentes, socios y amigos de nuestra entidad. El excelente menú con un precioso ambiente familiar, pudieron mucho más que las altas temperaturas. Se trataron temas vinculados al Club Cultural y de interés general. No faltó nada. Felices Fiestas !!!!

Manos a la obra...!!!!





Nuestra institución se encuentra abocada en el mejoramiento del espacio físico para futuras actividades. La remodelación del escenario, cambio de pìsos y del techo en parte de la sede social, la futura galería de arte, la idea de un jardín como pulmón y sitio de recreación, son la metas trazadas. El trabajo que se viene realizando es lisa y sencillamente como dice el refrán: " a todo pulmón " es orgullo de aquellos dirigentes que dejan labores personales para volcarlas en la entidad. Es muy importante el apoyo de los socios para concretar estos objetivos, desde lo económico y humano, los aportes serán bienvenidos. Todo el esfuerzo para continuar siendo la entidad social y cultural de origen polaco con mayor arraigo en la zona sur del Gran Buenos Aires.

lunes, 11 de noviembre de 2013

Festejamos la Independencia de Polonia en la Embajada en Buenos Aires



Nuestra entidad fué invitada por S.E. Jacek Bazanski para el lunes 11 de noviembre al recordatorio por un nuevo aniversario de la Indepencencia de Polonia en la sede diplomática. A la misma, asistieron las entidades polacas más representativas en Argentina. Los festejos se vivieron en un excelente clima, donde se pudieron degustar exquisiteces. Las instantáneas nos ilustran dos momentos del evento: junto al Embajador, por un lado, y acompañados por el dirigente y amigo Lukaszewicz por el otro. Pero recordemos que reperesenta este día para todos los polacos: Día de la Independencia Nacional  es la fiesta nacional más importante en Polonia. El 11 de noviembre de 1918 después de 123 años de ocupación, Polonia recuperó su independencia. Tras largos años de particiones de su territorio efectuados por Austria, Prusia y Rusia entre 1772 y 1795, insurrecciones nacionales (la Insurrección de Noviembre en 1830 y la Insurrección de Enero en 1863), combates en muchas líneas de frente, los polacos, gracias a su firmeza, patriotismo y heroísmo, consiguieron su libertad. El papel de suma importancia en la reconquista de la independencia desempeñó el primer mariscal de Polonia: Józef Piłsudski.El día 11 de noviembre fue convertido en la fiesta nacional en 1937. En el período entre el año 1939 y el año 1989 la celebración de esta fiesta fue prohibida. Tras la caída del régimen comunista, este día adquirió una importancia especial y desde aquel entonces es un día feriado. La celebración principal con la participación de las autoridades estatales tiene lugar en Varsovia en la Plaza de Mariscal Józef Piłsudski. A las doce de mediodía en punto frente a la Tumba del Soldado Desconocido tiene lugar el solemne cambio de guardia. En todo el país se organizan grandes manifestaciones y desfiles y en las iglesias se celebran misas por la patria.

jueves, 7 de noviembre de 2013

Exitoso último almuerzo 2013



Finalmente el pasado 3 de noviembre se realizó el último almuerzo anual, donde se conmemoraron importantes fechas para los polacos y además, la finalidad del mismo, era recaudar fondos para el mejoramiento edilicio que se encuentra en etapa culminante. El encuentro se caracterizó por la alegría de nuestra gente, acompañada por una banda musical que tocó varios géneros musicales y fue el deleite de los comensales. La presencia de autoridades de "Ognisko Polskie", el director del programa radial "Godzina Polska" y otras entidades zonales, galardonaron una tarde inolvidable por su ambiente familiar. La metas trazadas por la actual Comisión Directiva, van lográndose de a poco, por eso....un poco de dar rienda suelta a la alegría no va mal !!!!!

jueves, 31 de octubre de 2013

Noviembre: Sentimiento Polaco




El próximo domingo 3 de Noviembre nuestra entidad realizará un nuevo almuerzo tradicional con dos importantes motivos festivos: la recordación de un nuevo aniversario de la Independencia de Polonia, el nacimiento de la científica Maria Sklodowska Curie y el fallecimiento del literato Adam Mickiewicz. También la institución se encuentra abocada a la recaudación para el mejoramiento edilicio de la sede social, por tal motivo quedan todos invitados a este importante encuentro de nuestra colectividad y amigos de la misma. Informes al 4206-0734. Nuestro recordatorio:

 ** El 11 de noviembre de 1918 fue proclamada la independencia de Polonia. Ese mismo día, en la ciudad francesa de Compiègne, se firmó el armisticio con Alemania, terminando así la Primera Guerra Mundial. Józef Pilsudski ocupó el cargo de Jefe Superior del Estado Polaco.
** Marie Salomea Skłodowska Curie, conocida habitualmente como Marie Curie (Varsovia, Zarato de Polonia, 7 de noviembre de 1867 - Passy, Francia, 4 de julio de 1934), fue una química y física polaca, nacionalizada francesa. Pionera en el campo de la radiactividad, fue, entre otros méritos, la primera persona en recibir dos Premios Nobel en distintas especialidades, Física y Química, y la primera mujer en ser profesora en la Universidad de París.
** Adam Mickiewicz de Poraj (Nowogródek, Polonia, 24 de diciembre de 1798- Constantinopla, 26 de noviembre de 1855) fue un poeta y patriota polaco, cuya obra marca el comienzo del Romanticismo en su país. Se le conoce sobre todo como el autor del poema dramático Dziady y la epopeya nacional Pan Tadeusz, la cual es considerada la último gran epopeya de la nobleza polaco-lituana.A lo largo de su vida luchó por la independencia de Polonia con respecto a Rusia, de donde estuvo exiliado desde 1824 por sus actividades revolucionarias durante su época de estudiante. Logró escapar de Rusia, estableciéndose en Lausana. Sus poemas abordan temas nacionalistas polacos y presentan una imagen heroica, si bien melodramática, del alma humana, y una visión byroniana de la libertad y el heroísmo. Sus obras han sido traducidas a la mayoría de las lenguas europeas. Entre las traducidas al español se encuentran los poemas épicos Grażyna (1823) y Pan Tadeusz (1834), el poema dramático Dziady (Los antepasados, 1823), y el poema histórico Konrad Wallenrod (1828), que es el relato de una venganza patriótica, a resultas del cual tuvo que abandonar Rusia y establecerse en París.


domingo, 13 de octubre de 2013

Polonia presente en Avellaneda II




Nos pareció justo compartir con todos los que visitan nuestro blog, algunas fotos más sobre la "Fiesta de las Colectividades" desarrollada el 4 y 5 de octubre pasados. En primer término, nuestra presidenta Beatriz Osidacz acompañando a nuestra representante, en la elección de Reina para tal evento. De manera seguida Melina Mariana Mayr desfilando en el escenario allí instalado y finalmente un stand con gastronomía polaca, que si bien no representa la entidad, sí al arte culinario polonés. Hay muchas más ilustraciones pero por razones de espacio nos limitamos a las rescatar las más representativas del mencionado encuentro.